JILL
Het belangrijkste is dat ik mijn vertrouwen weer terug krijg JILL

Kabinet schort per direct interlandelijke adopties op

Kabinet schort per direct interlandelijke adopties op. Er is structureel sprake van kinderdiefstal, kinderhandel en onethisch handelen bij adopties concludeert de commissie Joustra.

Onze directeur-bestuurder Ina H.R. Hut roept de overheid op om geadopteerden en biologische ouders zo mogelijk te compenseren.

Het kabinet volgt met de voorlopige stopzetting het advies op van de commissie Joustra die met snoeiharde conclusies komt. De commissie onderzocht in opdracht van minister Sander Dekker de rol van de overheid bij adopties uit Bangladesh, Brazilië, Colombia, Indonesië en Sri Lanka tussen 1967 en 1998.  Maar de commissie stelt vast dat ook voor 1967 en na 1998 en ook in andere landen sprake was en is van adoptiemisstanden. De commissie concludeert dat het systeem van interlandelijke adoptie nog steeds fraudegevoelig is en dat misstanden tot op de dag van vandaag voorkomen. De commissie heeft ernstige twijfels of het mogelijk is een publiekrechtelijk systeem te ontwerpen waarin de geconstateerde misstanden niet meer voorkomen. Zie hier het rapport. 

Demissionair minister van Rechtsbescherming Sander Dekker geeft toe dat de overheid te lang heeft weggekeken: ‘De Nederlandse overheid is tekort geschoten door jarenlang weg te kijken van misstanden bij interlandelijke adoptie en hier niet op in te grijpen’. 

Onze directeur-bestuurder Ina Hut is blij met de conclusies. ook zij is door de commissie gehoord. In 2003 maakte zij de overstap van directielid van Universiteit Nyenrode naar Wereldkinderen, een adoptie- en projecthulporganisatie. Zij dacht toen nog dat adoptie een nobel iets was, maar kwam er al snel achter dat de vraagkant het aanbod stimuleerde. Dit was ook reden voor haar om, nadat ze een jaar directeur was van Wereldkinderen, haar eigen adoptieprocedure stop te zetten. Ze dacht dat ze van binnenuit het systeem kon verbeteren, maar dat was vechten tegen de bierkaai. Zo wilde zij o.a. nader onderzoek doen naar adopties uit China, want ze kreeg steeds meer vermoedens en bewijzen van kinderhandel. Maar hierin werd ze tegengewerkt door het ministerie van Veiligheid en Justitie (Bureau Centrale Autoriteit). Als zij onderzoek in China zou doen, zou de vergunning van Wereldkinderen worden ingetrokken, was het dreigement. Zij kon niet meer achter interlandelijke adoptie staan en legde in 2009 publiekelijk als klokkenluider haar functie neer. Zie hier de documentaire van EO Netwerk. Er volgden Kamervragen en een Algemeen Overleg over haar vertrek. Zie hier het rapport dat Ina Hut schreef voor de Tweede Kamer ten behoeve van het Algemeen Overleg d.d. 6 oktober 2009. Dit leidde echter niet tot een stop. Wel verminderde het aantal aanvragen voor adoptie behoorlijk, doordat de beeldvorming veranderde. 

In 2016 deed het Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) op verzoek van de minister van Veiligheid en Justitie onderzoek naar interlandelijk adoptie en kwam ook met het dringende advies om interlandelijke adoptie uit bepaalde landen (zoals China en Amerika) te stoppen. De Raad concludeerde: ‘Ondanks de voordelen op het niveau van het individuele kind (microniveau) is het adoptiestelsel volgens de RSJ niet de beste oplossing om kinderen behorend tot de doelgroep in het algemeen (macroniveau) te beschermen’.Ina Hut werd hierover door o.a. EenVandaag geïnterviewd

Ina Hut: ‘Ik ben heel blij met dit rapport van de commissie Joustra. Het voelt voor mij ook als een erkenning. Bij interlandelijke adoptie horen geen handelsbelangen, noch de belangen van adoptieouders voorop te staan, maar de belangen van kinderen en hun biologische ouders. Interlandelijke adoptie is verworden tot een verziekt systeem, waarbij de vraag het aanbod bepaalt. Dit heb ik in 2009 reeds aangegeven aan het ministerie. De overheid heeft dit echter decennia lang niet willen zien en zelfs gefaciliteerd. Het is goed dat demissionair minister Sander Dekker dit nu erkent en excuses aanbiedt. Belangrijk is nu een stap verder te gaan: ‘Stop niet voorlopig, maar stop voorgoed!  Compenseer geadopteerden en hun biologische ouders zo mogelijk voor het leed dat is geleden. En faciliteer bij DNA- en rootsonderzoeken’.