menu Steun ons
Rahul
Rahul  Mijn verhaal Doodsbang was ik, want ik was inmiddels illegaal en ik had geen idee van mijn rechten  
Steun de slachtoffers

Rahul

Als ik al sliep

"Mijn familie stuurde me vanuit mijn thuisland naar Nederland om te studeren. Kort nadat ik met mijn studie was begonnen, kreeg mijn vader een ernstig ongeluk, waardoor hij niet meer kon werken en hij mijn studie niet meer kon betalen. Ik moest op zoek naar een baantje om mezelf te onderhouden.

Ik was de hoop van mijn familie. Na lang zoeken vond ik een baantje in de keuken van een klein bedrijfje dat exotische hapjes verkocht. Daar maakte ik steeds langere dagen. En na de eerste maand werd mijn salaris steeds uitgesteld. Op een gegeven moment werkte ik achttien tot twintig uur per dag, zeven dagen per week. Zonder dat ik salaris ontving, met de belofte dat ik de volgende maand mijn salaris zou krijgen.

  Doodsbang was ik, want ik was inmiddels illegaal en ik had geen idee van mijn rechten.  


Een huis had ik niet. Slapen deed ik nauwelijks en als ik al sliep dan was het in de keuken of ergens op de stoelen van het bedrijfje. Ik zat vast, had geen geld, durfde niet weg en kon ook niet terug naar huis. Dat duurde drie jaar lang. Totdat de politie binnen viel en mij redde uit mijn situatie. De baas werd opgepakt. Doodsbang was ik, want ik was inmiddels illegaal en ik had geen idee van mijn rechten. Maar ik ben geweldig opgevangen en veilig. Terug kan ik eigenlijk niet, maar ik hoop op een betere toekomst. Een rustig leven met een normale baan, waarmee ik ook mijn vader kan helpen".

RAHUL