menu Steun ons
Leo
Leo  Mijn verhaal Maandenlang leefde ik in mijn vrachtwagen  
Steun de slachtoffers

Leo

Mijn huis

"Eerst werkte ik direct voor een transportbedrijf in Nederland, maar ze zeiden me terug te gaan naar mijn land. Er was geen werk meer. Thuis kon ik mijn gezin niet onderhouden. Mijn kinderen konden niet naar school. Op een dag werd ik gebeld door een Aziatische man, die ik niet kende. Hij wist een ander Nederlands bedrijf dat mij in wilde huren. Opnieuw regelde ik mijn papieren. Mijn papieren moesten via een Oost-Europees agentschap naar Nederland gestuurd worden. Ik moest thuis wachten op mijn vergunning.

Gedurende die maanden mocht ik geen ander werk aannemen, omdat ik anders in de problemen zou komen. Ik raakte in de problemen, want ik had geen inkomen. Eindelijk mocht ik naar het agentschap toe voor mijn vergunning, maar er was geen werk. En nog steeds geen inkomen. Tot ze drie maanden later zeiden dat ik voor hetzelfde bedrijf in Nederland moest gaan werken, maar dan wel via hen.

   Maandenlang leefde in ik mijn vrachtwagen.  



Maandenlang leefde ik in mijn vrachtwagen. Ik had geen huis, geen slaapplaats. De vrachtwagen was mijn huis. En ik had geen geld om naar mijn gezin te sturen. Die paar euro die ik kreeg, had ik nodig om voor mezelf te kunnen zorgen. Iedere maand was er weer een nieuwe reden om geld van mijn salaris in te houden. Na zes maanden was ik gesloopt. Ergens in de media las ik dat er meer mannen waren zoals ik en hebben we elkaar gevonden. We hebben aangifte gedaan en hopen nu op een eerlijke manier geld te mogen verdienen om voor ons gezin te kunnen zorgen".

LEO